I: One Message Received
Message
memory full
Yan ang nabasa kong nag-pop out sa screen ng bago kong
phone. Haha yung phone ko, di sikat. Basta cellphone. Nakakatext at
nakakatawag. At may load wahaha.
*bzzzt bzzzt bzzzt*
3
messages received
So I clicked open
Opening
message…
From:
No Name
From:
Darna
From:Bhez
Binasa ko muna yung text ng aking BFF syempre. Kasi naman
kanina niya pa tinatanong kelan uwi ko. Siyempre agad agad ako nagreply.
Isinunod ko yung kay Darna (di niya totoong name) kasi yung topic namen eh
tungkol sa first love ko! Shet. Yan na naman eh. Sobrang bitter ko sa taong yun
tapos yun ang topic namen. Ang saya saya naman niya. Hmmm sarap paltusin.
Siyempre yung kay No Name, na-curious ako kung sino pero
wala akong pakialam. Ewan ko, di ko feel eh. Feeling ko eh papansin lang. Haha
so I opened the message
From:
No Name
Hi.
How are you?
Syempre ah nireplyan ko. Alangan hindi. Pero iba talaga
feeling ko eh. Basta di ko maexplain.
Sabe ko:
I’m
fine naman. You?
Haha natawa ako pero may halong kaba. Ewan ko basta.
Weirdo kasi ako. Feeling ko tuloy flirt ang tingin ng katext kong to.
*bzzzt*
One
message received
Opening…
From:
No Name
Okay
din ako. Ano pala name mo?
What the hell??! Siya nauna nagtext tapos tatanungin niya
pangalan ko? Nainis ako pero nireplyan ko agad.
From me:
Ulol
ka! Ikaw unang nagtext tapos tatanungin mo pangalan ko? Praning ka ba?!
*bzzzt*
In fairness ang bilis ng reply
From:
No Name
Sunget
mo naman. Tinanong ko lang pangalan mo eh
Aba! Makapagreklamo toh?! Sarap batukan eh. Diba parang
tanga? Unang nagtext tapos ikaw tatanungin kung ano pangalan. Badtrip lang
From me:
Oo
noh! Lalo na sa hindi ko kilala. Kanino mo ba nakuha number ko ha?! Sino ka
ba?!
Galit na talaga ako. Badtrip eh.
From:
No Name
I’m
the one that your heart beats and your mind speaks J
Shet! Ang corny ng isang toh. Pilosopo pa. Nakakabanas.
From me:
Cheesy
ka!!! Never no! Sino ka ba talaga?!! Wag ka na nga magtext sakin! Nakakainis
ka. Kung wala ka rin lang magandang sasabihin wag ka na magtext sayang load mo
kahit unli ka pa! Okay??
After that, hindi na nga nagreply. Nainis ata. Duh?! The
hell. Kapal niya. Siyempre di ko mapigilan sarili ko tinanong ko sa BFF ko at
kay Darna kung kilala nila yung Number nay un. Sabe nila hindi. Siyempre
tinanong nila kung bakit. Di sinabe ko. Nakakairita lang kasi kinikilig pa
sila. Corny ha! Anong nakakakilig dun? Secret admirer ko raw. Sana forever
Secret na lang siya. Papatayin ko talaga yun pag nakilala ko na.
Message
Memory Full
Nabasa ko ulit. Oo pala hindi pa ako nagdelete ng mga
boring at masayang texts. Pinili ko mga quotes na pwedeng pang group
message.Siyempre sinave ko. Yun naman uso eh. Tapos bigla ko ulit nakita yung
nakatext ko kaninang unggoy. Nainis na naman ako. Ganito talaga ako. Matagal
bago makalimot. May pagka- war freak din ako. Kaya kung may kasalanan ka sakin.
Sinasabe ko okay lang pero di ko talaga kinakalimutan. Uso kasi sakin ang
Forgiven but not Forgotten. Napansin ko after ng last reply ko sakanya eh din a
siya nagtext. Tutal wala naman talaga akong pakialam kahit sino pa siya,
dinelete ko na rin. Ayan cleared na inbox ko. After that, Sent messages naman
yung dinelete ko.
***
10:00 pm
10/09/12
Yan ang nakita kong date at oras nung chi-neck ko yung
phone ko for updates. Okay. Walang texts. Wala man lang missed calls. Hay! Wala
talagang nagmamahal saakin. Iniwan ko na lang ulit phone ko sa ilalim ng unan
ko. Umalis muna ako ng kwarto ko at naisipan kong magbasa ng libro sa labas. As
usual, get up ko: short shorts (anu daw?) tsaka yung sobrang luwang na damit.
Alam mo na siguro kung ano itsura ko niyan no? Basta in short, pantulog. Dahil
maraming bituin, at hindi rin lang ako makaconcentrate sa binabasa ko,
nagstar-gazing na lang ako. Mahal na mahal ko talaga mga stars lalo na pag
nakikita ko sila. Feeling ko astrophile ako. Hahaha. Ano ba meaning niyan?
Basta. Gusto ko sila bilangin pero parang tanga pag ganun. Naghanap na lang ako
ng mga shapes. Haha. In fairness ang alam ko lang talaga eh yung Big dipper tsaka
small dipper. Pero dito sa pwesto ko, nakikita ko palagi yung stars na nagform
ng rosary. Di ako nagbibiro. Minsan try niyo hanapin.
Natawa ako nung naalala ko ang high school days. Third
year kami nun nung training ng CAT. Alam niyo naman na siguro kung ano meaning
niyan. Gabi na nun. Di ako makatulog. Nagpa alam ako sa Commander naming na
tatae lang saglit. Actually ang CR eh nasa kabilang building. So kailangan ko
pang maglakad ng ilang metro.
Pagkagaling ko ng CR, umihi lang talaga ako, umupo muna ako sa may bench
malapit sa entrance ng training house namen. Kitang kita ko talaga yung langit
eh. Ang daming stars. Sa totoo lang, hinhintay ko yung narinig ko kaninang may
meteor shower daw. Eh mag-iisang oras na ata akong nakaupo dun eh wala pa rin. Naiinis
ako. Maikli lang talaga pasensya ko. Pero para sa meteor shower nagtiis ako.
Sabi nga Patience is a Virtue. Eto na nga bang sinasabi ko eh, masyado kasi ako
nadadala sa mga sayings. Haha. Anyway, so nakaupo pa rin ako. Naisip ko hindi
kaya nagtataka yung Commander namin, di pa ako bumabalik? Well, sino ba naman
mag-aalala sakin eh di naman ako sikat. I’m just an ordinary girl. Haha English
yan teh! Ganun kasi talaga. Favoritism uso haha. So ayun, okay lang kahit ang
sakit na ng pwet ko. Naisip ko magbilang ng stars na lang baka sakaling mamaya
eh mabawasan na sila at mahuhulog na. Siyempre hindi naman talaga yun ang
concept kung bakit may meteor shower. Haha wala lang gusto ko pa sana i-explain
pero baka sabihin niyo mayabang ako. Well, so ayun, nagbilang ako. Pakiramdam
ko nung nasa 101 na ako eh duling na ako tsaka nahihilo na rin. Ipinikit ko
mata ko. Tapos unti unti namanhid katawan ko.
*Flashback*
Naramdaman ko may nakatingin sa akin pero pinanatili kong
pikit yung mga mata ko. Ayoko ng istorbo. Hanggang sa naramdaman kong malapit
na yung thingy nay un kung ano man yun. Wala akong pakialam. Hindi naman ako
matatakutin. Kahit kapre pa yan sabe ko nga, I don’t care. Tapos bigla na lang…
Hoy!!
Sabi ng boses lalaki sabay pinalo yung balikat ko
Nagulat ako sobra. Asar na toh. Buti na lang malayo mukha
niya dahil kung hindi nasampal ko na.
Anong
ginagawa mo dito?
Shet naman. Yung crush ko pala. Si Eayan Ocampo (Ian) .
Arte ng spelling pangalan no? Ultimate crush ko siya simula first year kami.
Alam niyang crush ko siya. Magkaklase kami mula first year. Parehas kaming nasa
science class. Well, naging seatmates na kami, ewan ko lang kung natatandaan
niya. Snob siya. Masungit at misteryoso pero mabait at cheesy?
Wala
nagpapahangin lang. Bakit mo ba ako pinalo ha?!
Medyo naiinis na sabi ko. Kunwari lang siyempre deep inside kinikilig ako. Mas
kinilig pa ako nung tumabi siya sa akin. Grabeh!
May
lamok kasi. Bakit di ka pa pumasok? Magkakasakit ka niyan.
^_^ Oh my god! Tama ba narinig ko? Yung heart beat ko
feeling ko naririnig na niya. Napakagat labi ako bago tumawa ng malakas.
Bakit
ka tumatawa? Tanong niya. Monotonous talaga ever!
Wala
bakit bawal ba? Sabi ko kunwari seryoso. Pero deep inside
kilig na kilig aketch! Hmmm!!!
Oh
bakit ang sungit mo na? tanong niya
Hindi
ako masungit no!
Yan
ang hindi masungit.
Napatigil ako siyempre. Nakakahiya. E di tumahimik na
lang ako. Tapos nagulat ako biglang may humawak sa kamay ko. Medyo malamig eh.
Tapos tiningnan ko kamay ni Eayan. Sa sobrang kilig ko natanggal ko yung pagkahawak
kamay namen. Nag-iinit pa mukha ko.
Bakit
mo ko hinawakan?
Bawal
ba? Sabi
niya lang. Parang okay, wala lang.
Oo
naman no, para sa boyfriend ko lang kamay ko no!
sabi ko naman kunwari naiinis ulit.
Ang
arte mo, wala ka pa namang boyfriend. Sabi niya.
Aba nang-iinsulto talaga to. Feeling ha! Nakakainis.
Hindi porket alam niyang gusto ko siya eh paglalaruan niya na feelings ko.
Hindi ako laruan!
Eh
ano naman ngayon kung wala? May angal ka? Sabi ko.
Bakit
ba ang sungit mo? Pasalamat ka nga may humawak pa ng kamay mo kahit pasmado! Sabi
nya medyo inis na.
Ininsulto pa yung kamay ko! Hindi ko kasalanan na pasmado
kamay ko. Grabeh to! Pahiian ko sakanya eh! Nakakainis.
Bakit
ka ba andito, umalis ka na nga. Panira ka ng moment eh.
Sabi ko sabay irap.
Eh
sinusundo nga kita. Kasi sabi ni Commander baka nai-flush ka na sa CR.
Pasalamat ka nga ako nag-volunteer na sunduin ka.
Sabi niya. Ewan ko kung ano gustong palabasin ng lalaking toh. Minus pogi
points na siya sakin.
Okay
fine, Thank you but I can manage myself. Okay? Babalik na ako sa loob. Patayo
na ako pero hinila niya ako. Naitama tuloy yung likod ko sa bench. Ang sakit.
Hoy
ha! Balak mo ba akong maparalyze? Sabi ko sakanya habang
hinahaplos yung likod ko. Ang sakit talaga.
Sorry.
San masakit? Tinanong niya habang hinahaplos niya rin
yung part na hinahaplos ko kaya lang di ko masyado abot. Dito? Tanong niyang nag-aalala.
Aray!
Huwag mong pisilin! Sigaw ko sakanya. Sobrang nakakainis na.
Feeling ko tuloy iba naisip niya sa sinabi ko kasi napatigil siya tsaka siya
ngumiti ng makalaglag panga! Shet bakit ang gwapo mo??
Ano?!
Tanong ko sakanya. Saka siya tumawa.
Bakit
ka tumatawa? Anong nakakatawa? Naiinis na talaga ako.
Umiling lang siya. Tara
na nga sa loob yun lang saka niya ako inalalayan. NO MORE METEOR SHOWER L
*End of Flashback*
Bakit ako kinikilig? Dapat naiinis ako. Nakapikit pa pala
ako. Nagulat ako nang naramdaman kong may nambato sa forehead ko ng kung ano.
Shet! Sabi ko sa isip. Walang hiya yun, gabing gabi eh!
Hoy!
Sabi sakin ng kababata kong si Paul. Gabi
na para mag-daydream!
Ulol
ka Paul! Ang sakit nun ah! Tsaka siya tumawid sa bakuran nila
papunta sa veranda.
Ay
masakit ba? Hmm. Sorry. Sabi niya. Ano ba iniisip mo diyan? O baka naman naiisip mo na naman si Eay---
Tinakpan ko yung bibig niya bago niya makumpleto
sasabihin niya. Ah ah Don’t say bad
words.
Oo alam ni Paul na si Ea--- churva eklabuu ang first love
ko. Kasi naman si Paul, tsismoso yan. By the way pinsan siya ng friend ni
Churva Eklabuu. Nakatira lang kami sa iisang subdivision. Sila Paul kapitbahay
namin. Two blocks away lang naman ang pagitan ng bahay nila sa bahay ng pinsan
nyang si Carlo. Sila Carlo naman, kapitbahay nila CHurva Eklabuu. Natatandaan
niyo pa ba si BFF ko at si Darna? Oo yan
siyempre.Si BFF ko medyo kalapit lang ng bahay namin bahay nila. Mga dalawang
bahay lang pagitan. Si Darna naman, kalapit bahay nila Carlo. Si Darna tska si
Carlo eh ewan ko kung mag-on o ano. Hahaha basta.
Okay so back to the story…
Okay.
Eayan. Sambit ni Paul na nang-aasar
Pinalo ko siya. Grabe
ka! Nag-aral ka ba? Alam mo ba meaning ng bad word?? Parang kinalembang
yung tenga ko eh.
Oo
na oo na. Sungit!
Sungit na naman. Lagi ko na lang naririnig ang sungit pag
ako kausap ng mga tao. Nakakainis naman!
Nakasimangot
ka na diyan. Sabi ni Paul.
Seryoso mukha ko. Paul
sobrang sungit ko ba talaga?
Bigla siyang natawa. Tinatanong
pa ba yan?
Paul
naman eh. Kasi naman lahat na lang ng nakakausap ko o katext ko eh sinasabing
masungit ako. Nakasimangot
pa rin ako.
Eh
bakit ka ba kasi ganyan? Parang lagi kang nireregla eh. Nainis
ako kay Paul. Wala talaga siyang kwentang kausap kahit kelan. Umalis na lang
ako.
Hoy! Iiwan mo na lang ako dito?
Matutulog na ako! Sigaw ko sa kanya. Wala akong pakialam
kahit marinig pa ng kapitbahay ang maganda kong boses. Nakakainis eh.
Woah! Sungit! Sige Goodnight! Sabi niya sabay walk out.
Ewan ko ba. Masungit ba ako? Hindi naman ah. Mabait kaya
ako. Hmmm. Di lang nila ako naiintindihan. Haha napangiti ako. Bakit nga ba ako
naging ganito? Siyempre dahil yun sa sobrang bitter at inis sa taong hmmmm.
Nakakairita naiisip ko palang pangalan niya kumukulo na dugo ko pano pa kaya
pag nakita ko na. Nakakainis talaga. Tapos nakatulog akong nakasimangot.
*Ayan po ang sneak peak...abangan na lang ang susunod na mangyayari... ^__^V
